Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te midden van deze, het leven bij eersten storm nemende als een veste die er slechts is om vertreden te worden, jong-gegroeide krachten, moest Antoine zijn verfijnde sensatiën uit weiden zenden, zooals hij ze opgegaard had, vooral bij de vereering van de nagedachtenis van zijn moeder. Het was voor hem een wanhoop, doch die door vvereldsmartjes encoquette zuchten tot nieuw opleven werd aangespoord.

Toen Job 16 jaar werd, was Antoine zijn prestige van 12 jaar ouderen broer al kwijt. De zwarte spiermenschen bezorgden hem een schrik, die nooit meer week en hen voor altijd de meerderheid verzekerde.

De sombere zwijgzaamheid van Job obsessioneerde Antoine als een ijzertoreu-gevaarte, dat elk oogenblik kon neervallen; 't was hem als de waarschuwende schaduw van een overhellend, groot, zwaar ding.

Zoo werd zijns vaders gezin, waarin hij door fijnere intellectualiteit eenmaal had geheerscht, de oorzaak zijner schuwheid tegenover de geheele wereld, omdat daar in alle gesprekken slechts één argument heerschte, dat van de spierkracht, die geïdentifi-

Sluiten