Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij, onverwacht, half tot zijn eigen verwondering, ontwakend uit den sentimentsroes van zooeven.

En opstaand, met die wilde daadkracht, waardoor hij op elk uur tot kwaaddoen was bereid, vatte hij Antoine plotseling ia den nek en neep hem, met zijn van eten vettige en eeltige viugers, de beide spieren van den hals.

Antoine schrok, al gerustgesteld als hij was door de vredige wending van het gesprek en ook half slapend.

Hij rukte zich echter in hetzelfde moment los en met een helsche woede over deze ongehoorde plagerij, met den drift die tegelijk met den schrik scheen te ontstaan, sloeg hij Nol op de handen en in het gezicht, zich aan hem vastklemmend met al de kattige kracht van zijn geëmotioneerde zenuwen. Nol week; nog nooit was hij zoo aangevallen door Antoine. Ze hadden samen wel eens gevochten, maar met een agressie zoo verwoed en dieriyk valsch had Antoine zich nog nooit verweerd. Hij week, stootte tegen de tafel en wierp al retireerend een stoel omver. Onder uitgegilde woorden van vermaning ontwaakte moeder uit vredige overdenkingen. Ze stond op,

Sluiten