Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tere veronderstelling, dat hij nou wel heelemaal gek geworden zou zijn, keken ze elkaar aan.

„Zal ik er maar een eind aan maken" proponeerde Nol, vrijmoedig het stuk kool weer in de hand wegend.

„Je zal het wel laten . .

Vader en zij bleven in van oververwondering aangespitste nieuwsgierigheid luisteren.

Vader werd beslist bang. 't Kon niet anders dan een gevaarlijk dweeper, een soort toovenaar zijn of een gek. Moeder vond nog wat ironie en zei, dat je er wel bij kon aftellen.

Antoine was gekomen bij de nachtliedjes : Nu wilde ik liever hier vandaan En slapen gaan, slapen gaan Bij mijnen lieven Heere !

„Jesis, Jesis, watis-tie vroom!" zoo verwonderde zij zich.

Het luwde echter toen ze bemerkten hoe Antoine doodkalm naar beneden kwam, ook na de roerendste sentiments-uitingen. Ze verzoenden er zich mee en rangschikten die berijmde bidmanie onder de vele onmogelijkheden, die ze in den loop van de jaren bij Antoine hadden ontdekt. Vader was

Sluiten