Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pressing van al zijn aandacht op de zaak, voor een goeden gang; alles móest dus goed gaan! Zoo groot was die emotie van achting geworden, dat ieder schroomde, Job's doen door een woord te veel te storen. Hij wilde dat ook niet, en barstte woedend los als iemand door vragen twijfel aan zijn zorgen scheen te opperen.

's Avonds kwam hij steeds nog op het zelfde late uur in de kroeg, zijn bier en jenever zwelgen als om den laai-gloed van binnen te blusschen. In deze sombere dagen van wanhoop hebben de broers misschien een oogenblik gedacht, dat hij veridiotiseerd was en, als een beest lang gevangen aan een ketting, den stuggen gang van het dagelijksch leven niet meer verlaten kon. Was hij als een leeuw geworden, die omtuimelt, als hij den stut van de wanden zijner kooi voor het eerst weer mist ? Toch bleef hij zoo rustig, zoo stil, vol van vertrouwen ! Als ze hem dan met een allengs groeiende loome verbazing waarnamen, dan leek het hun toch zulk een dwaasheid rond te tobben in de werkplaats, waar geen werk meer was, dan het kleine, dat ze ook dien dag weer samen in enkele uren hadden afgemaakt. Zou dan waar-

Sluiten