Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telijke wereldvrede-blaadjes verborgen, 't Was nergens een wonder meer, zulk een verloopen lieer tusschen arbeiders. De strijd om der wille van het wit gestreken boordje was gedaan.

Vader had onder het gehoor van Hasvelt alle stadia van hoop en teleurstelling doorgemaakt. Op het laatst echter was hij humeurig geworden. Wat hadden zij nu toch met die verdraaide staking te maken, ze waren toch handsmeden en hadden toch niks uitstaande met dat eeuwige gezanik op de fabrieken, zij waren daarbij toch eigen werkers en geen huurknechts. Nou ja, die paar jongens, die zij in dienst hadden, konden na de vermaledeide kippenkuur van Antoiue voor zijn part wegblijven. Maar hij, de baas, en zijn zoons ook staken? Waarvoor?

„Is die vent wel goed?" \roeg vader.

„Waarom zou hij niet?" daagde Nol brutaal uit, „staken moeten we. Hij het schoon gelijk."

„Mond houwe", gebood vader.

Sluiten