Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het heele gezin ging dien avond, groot-wonder, te zamen naar huis.

Toen Antoine zei dat hij weg ging, vond vader ook dat hij geen lust had om te blijven. Nol en Her volgden wegens de bekende crediet-kwestie. Alleen Job bleet' nog somber aan zijn tafeltje zitten.

Buiten in den helderen nacht sloeg Yenus dicht bij de maansikkel haar zilveren vlammen uit. Onderweg, wandelend langs de doodsche straten, vroeg Antoine schuw of het waar was wat Hasvelt had gezegd van die f 25.000.

„Natuurlijk, denk je dat ie je verneuriet?' „En gaat u er mee accoord V'

„Motje aan Hasvelt vragen, die betaal ik voor het beantwoorden van zulke vragen", zei vader sarrend.

Den volgenden ochtend redeneerde Autoiue tegenover Yauckert zoo :

„De vent houdt me voor den gek; hij overdrijft in elk geval, maar ik moet toegeven dat ik tot eenige schadevergoeding verplicht ben ; 't zal wel in het contract staan, jammer dat ik het kwijt ben, maar enfin, dat is nou eenmaal zoo."

„Als 't door een notaris verleden is", zei Vanckert, „kan je natuurlijk altijd zekerheid krijgen."

Sluiten