Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheen in zijn hart samengedrongen en hem te maken tot een slachtoffer van een passie, die geen minuut in een menschenleven verloren laat gaan. Job wilde meer en beter dan duizend anderen wilden ; het vak zou hooger komen, en de tnensch die het vak verstond veeleischender worden, leder arbeider in de stad wist het en zeide het te zoeken, maar Job was in die wilde extase naar voren de eerste in wien de gansche draug van een menigte samenkwam.

Job's hart borg een groot sentiment; het verlangen een uitstekend werkman, een zeldzaam beste smid te zijn. En omdat niets anders zijn ziel beheerschte had hij het vermogen gehad het te worden. Meesterstukkeu had hij gewrocht voor prijskampen. Zware, ingewikkelde ornamenten, zooals het school meesterig vernuft van theoretici en voorbeeld-ontwerpers slechts kan uitdenken. Hij had ze gemaakt in uiterste perfectie, en van verre steden waren hem de bekroningen toegekomen, certificateu en medailles, die hij dan ingetogen als een verzadigd beest opborg, om ze nooit weer te voorschijn te halen. En dan begon hij weer den volgeuden dag te arbeiden, zijn broers

Sluiten