Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wijl ze daar zoo kalm zaten, Job gedachteloos, de anderen pratend, kwam opeens naar het kroegje het gejoel, en onmiddelijk daarop werd de deur open gesmeten. De voorsten gingen in, aarzelend een oogenblik, doch werden vooruit geworpen door den druk van anderen, die zich rekkend van nieuwsgierigheid naar wat daarbinnen gebeuren ging, voorover leunden op hun ruggen. De eerste tien moesten dus wel vechten bij zoo'n ruw aplomb. En ze begonnen dadelijk, zonder een woord, wildweg de kroegbezoekers aan te grijpen, en te tarten met slagen, die een eerst matig en verbaasd verweer veroorzaakten. Zoo was in een oogwenk het heele café een wild gevecht tusschen vallende stoelen en druipend nat uit de omgegooide glazen. Lien en de waardin begonnen plichtmatig langgerekte gillen uit te stooten, een alarmsignaal, dat de politie kende. Gekke Marie trilde over haar heele lichaam en hijgde van ongewone aandoening bevangen, nu ze de stilte van het hoekje van haar idioot-zijn betuimeld zag door zulk een wirwar vol lawaai. Nol en Her waren dadelijk mee gaan vechten. Met slinksch omlaag gehouden handklauwen beslopen ze de aanvallers, en vatten

Sluiten