Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze strak gevestigd op de mannen, nog omkijkend, terwijl ze de deur van de binnenkamer achter sjorrende Lien omschoot. Vol lijzige traagheid bleven haar oogen vaslhangeu aan het groepje mannen rond het tafeltje, zeldzame wisseling van de kort te voren zoo hevig uitgekreten passie van angst en lubriciteit.

„Hoe oud is ze nou?" vroeg Her belangstellend.

„Vier en twintig jaar. 't is nou acht jaar dat ze zoo is", antwoordde de kasteleines, die moederlijkdicht bij den smid was komen staan.

„Is ze dan niet zoo geboren'', vroeg Antoine met zenuwzware vermoedens omtrent de een of andere dramatische geschiedenis.

„Nee, nee'', zei de vrouw, smakelijk zich voorbereidend op een verhaal.

De mannen wilden wel luisteren. Ze zouden hun verblijf toch moeten rekken. De vrouw begon:

„Nee, niet altijd gehad ! Eerst was ze net als Lien. een mooie meid. 't Is zoo'n duivel van een jongen, die heeft het gedaan. Ze had in die dagen verkeering met zoo'n aap van een anarchist. Me man wou 't niet hebben, en de kerels, die hier kwamen, ook niet. 't Is hier altijd een socialis-

Sluiten