Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZESDE HOOFDSTUK.

Die avond was voor Autoine er een geweest van ontzettende vreeze; hij had hem doorgebracht in angst fijngemalen te worden tusschen die zweetende lichamen, weggewischt te worden bij die schok van twee ideeën. Nooit had hij het smidsgezin bij zooveel beestige slagvaardigheid geobserveerd.

Zooals elk mensch dat doet, had hij zijn dagelijksche omgeving beschouwd als toch iets fijner, een licht-betere nuance van wat alle gelijken waren, want zelfs in hem ontstond die oogverblindende wensch tot exceptie uit de liefde tot het intiemer kennen der dagelijksche aanschouwing. Toen de broers en vader daar zoo stonden met de felle cruheid van de ongewoonte en ze geheel pasten in die chaos van vuistzwaaiïngen, toen eerst zag hij ze geheel objectief en voelde hij zich dubbel, ook senti-

Sluiten