Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de nieuwe uitgaven, die maar al te spoedig,^vooral waar het wetenschappelijke boeken betreft, ,,oude" uitgaven worden.

Gelukkig geldt dit verwijt niet den Hollandschen uitgever : met prijzenswaardige welwillendheid stelt hij den debitant in de gelegenheid oude drukken voor nieuwe te ruilen, en het is alleen aan de nonchalance van den debitant te wijten, zoo deze met oude drukken blijft zitten. De (trouwens sporadische) uitzonderingen bevestigen den regel. Toch zou het aanbeveling verdienen, zoo de uitgever eens in overweging nam de klacht van K. in het „Nieuwsblad voor den Boekhandel" van 16 Aug. 1904.

K. klaagt, dat zoo dikwijls schoolboeken ter ruiling voor nieuwe drukken opgevraagd worden op een tijdstip, dat ze het meest gevraagd worden, n.1. tegen het einde der groote vacantie. De debitant, wil hij geen over eenige weken als „oude" druk van de markt afgevoerd boek verkoopen, moet neen zeggen, bij de navraag naar het verlangde, met de mededeeling, dat binnenkort de nieuwe uitgaaf verschijnen zal. maar de exemplaren van den „ouden" druk moeten toch verkocht worden, en mijnheer X, mijnheer Y, en de firma Z & Co. leveren ze af, als zijnde minder consciëntieus in die dingen. Zoodoende gaat de knaap, die het schoolboek noodig heeft, naar de heeren X, Y of Z, die hem den „ouden" druk in handen stoppen, en mijnheer K., met al zijn conscientieusigheid, mag, evenals de bovengenoemde collega, toezien. Met wat goeden wil ware hier toch wel een mouw aan te passen. Where there is a will.... (Aanm. v. d. V.).

Laten we nu eens luisteren naar de klachten van den provincialen boekverkooper.

De concurrentie der inrichtingen van onderwijs.

De eenige gelegenheden, die wij zouden hebben, om eens een omzet van eenige beteekenis te maken, zoo zeggen zij, en die ons schadeloos zouden stellen voor de verliezen die wij verplicht zijn te lijden, zijn de leveranties van schoolboeken.

Sluiten