Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eischen plaats. De kasten en koffers van onze grootmoeders, opgevuld met lakens en servetten, voldoende voor het geheele leven van haar en hare kinderen en kindskinderen, — ze maken geen deel meer uit van het meubilair eener hedendaagsche woning.

Een bibliotheek van eenigen omvang wordt niet meer aangelegd, en het getal van hen, die 300 of 400 deelen bezitten, is spoedig geteld.

In de provincie zijn de huizen ruimer ; daar vindt men nog vrij vaak bibliotheken, die geheele zalen in beslag nemen, en daar is nog, als de bibliotheek vol is, de zolder, waar de ingepakte boeken een gemakkelijke prooi zijn voor ratten en muizen. Maar deze bibliotheken vormen geen débouché voor de hedendaagsche productie: ze zijn erfenissen, en men vindt er wel de Geschiedenis der wereld van Adolf Streckfuss, de werken van vader Cats, Voltaire en Rousseau, maar niet het moderne boek,

Wat den verzamelaar uit de provincie betreft, hij beperkt zich meer in 't bizonder tot de werken van plaatselijk belang, tot geleerde verhandelingen, enz. En voor romans stelt hij zich tevreden met de Revue des deux Mondes, waarvan hij een oud en getrouw abonné is! !)

Van de Revue des deux Mondes gesproken, ga eens na den ontzettenden omvang van deze collectie, die in 1828 begint; bereken eens het aantal kilometers ruimte, dat zij in beslag neemt ; de huur, die men voor de plaatsruimte moet betalen, beloopt meer dan een jaar abonnement. Het eind is, dat, als men abonné blijft, men zich van de collectie ontdoet. Belachelijk ook zijn de prijzen, die voor dergelijke lastige en omvangrijke collecties worden besteed ; een heelen jaargang, bestaande uit 24 boekdeelen, kan men gemakkelijk op eene auctie voor twee kwartjes koopen. Oude ,,afgelezen" jaargangen van tijdschriften worden graag van de hand gedaan voor 50, 60 cent tot ƒ 1.50 a / 2.50 toe. Als een tijdschrift twintig jaar oud is, is het niets meer waard.

1) Sarcey, Le (ïagne-petit. 6 April 1886.

Sluiten