Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afhankelijk van het tijdstip der uitgave dan van den inhoud, Dikwijls wordt een boek op den titel afgaande gekocht. Hij is vaak het beste gedicht van den ganschen bundel, dien hij zijn naam geeft.

In onze huidige dagen van impressionisme, mysticisme en andere ismen, zoekt men veelal in éen enkel woord uitdruk te geven aan den inhoud van het boek. Zola vooral, de meester van het naturalisme, was hier sterk in. In ,,1'Assommoir" b.v. schildert hij het leven van een dronkaard. Het woord assommoir beteekent letterlijk „rattenval" : was niet de held, Coupeau, in den (ratten)val van den drank geraakt ? Het woord beteekent ook „ploertendooder" (een met lood beslagen stok): was niet de kroeg van vader Colombe de dooder van al wat mensch is ? Het Parijsehe kernachtige argot aanvaardde den naam voor een te kwader faam staande achterbuurtkroeg. In het enkele woord „assommoir" ligt alzoo een wereld van uitdrukking, het „speaks volumes". Zoo kon ik voortgaan: „la Debacle" (de omkeer), „Pót-Bouille" en nog zoovele meer. (Aanm. v. d. V.).

DE UITWENDIGE VORM VAN HET BOEK.

Voor een belangrijk deel is de vorm oorzaak van liet meer of minder goede succes van het boek, dikwijls beheerscht hij het geheel. De uitgever dient voortdurend zijn zorgen aan den uitwendigen vorm te besteden, zooals dat ook de drukkers uit de kindsheid der boekdrukkunst deden. Hij kieze een elegant en gemakkelijk formaat, aangepast aan den aard van het boek. Het papier moet van goede kwaliteit zijn, solide, opdat de woorden van de keerzijde niet aan de voorzijde overdrukken ; hij moet zorgen voor een letter, die het oog aangenaam aandoet, duidelijk en niet te klein, met voldoende interlinies, om goed leesbaar te zijn, maar ook compact genoeg om zooveel mogelijk ruimte te besparen.

De theorie van dezen ideaal-druk mogen de Nederlandsche roman-uitgevers wel eens grondig bestudeeren. Het is met vele van de tegenwoordige persproducten als met het ventje van 6 jaar, dat, met een reuzen-

Sluiten