Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verraadt de Junior Hengelaar het uiterste van zenuwachtige bewegelijkheid, een neurasthenie, welke aanstekelijk en verlammend werkt op zijn naaste omgeving, op enkelen van zijn ondergeschikten vooral, alsof deze den blik ontmoet eens basilisks, — de Senior van den naam is het volmaakte beeld eener onverstoorbare kalmte, waarbij een kort aangebonden individu uit zijn vel springen zou, als het kon. Aan eerstgenoemde, die in terugstootende norschheid zich zelden beheerscht, waar hij in onbewaakte oogenblikken zich betrapt van zijn ladderhoogte onbewust te zijn afgedaald, bespeurt de weinig menschenkundige aldra met wien hij heeft te doen en dat hij op zijn hoede heeft te zijn. Tegen Hengelaar's Senior geconfectioneerde kalmte staat ge machteloos, tenzij ge hem prikkelt door eene houding, die dezen tot het besef brengt, dat ge de diepte van het stille water hebt gepeild en de troeven zijner gemerkte kaarten hebt gezien.

— „Eene reserve!" Mijn hemel, wat had dat aandeelencijfer, door Hengelaar Junior, nadat het hem te stade was gekomen, later als „miserabel" uitgekreten, toch ontzettend veel om het lijf! Wat heeft dit onderdeel van het verachtelijk slijk der aarde den bezitters ervan al geen verdrietelijke uren bezorgd!

— Ik vraag u, meneer Karper, indien u een bedrag van f5000.— van eene firma hebt te vorderen, en deze bezwaar maakt tegen een accept voor korten termijn, dan is dit, dunkt me, een reden om —

— Zoo'n firma failliet te kunnen verklaren — wilt u zeggen ? Neen... dit is de reden niet waarom zij difificulteert. Laat u alleen gezegd zijn, meneer Hengelaar Senior, dat de firma Laxandi & Co. in ieder opzicht is wat de Franschman zoo eigenaardig noemt une maison de tont repos. Dat huis zou ik, als ik het bezat — en u dus niet noodig had —

Sluiten