Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

familieleden opdagen; vrienden noch bekenden zijn genoodigd, want het feestprogramma luidt: „In intiemen kring"!

En zegerijk zal de intocht zijn in 's Gravenoord, en luisterrijk het onthaal, indrukwekkend de hulde, als de overwinnaar van het Afrikaander strand, via Londen, Parijs en Brussel, in de luxe-stad zijn blijde inkomste viert.

Daar stoomt, in den avond van 21 October 1897, de trein uit Frankrijks hoofdstad donderend het station van Gravenoord binnen. In parade-tenue, en haie geschaard, staan „alle hens" aan dek, ik bedoel op het perron. Men heeft Jan Karper, als oudste in jaren van het kantoorpersoneel, — waarvan de adjunct Verkerker-schoonpapa thans volstrekt geen deel uitmaakt —, men heeft den employé-aandeelhouder de hooge eer gegund, het bloemstuk van het gezamenlijk personeel, te mogen aanbieden aan des hoofdmans echtgenoote, die haren hoogmachtigen heer en gebieder, in weerwil van het gure jaargetijde, wel naar Engelands millioenen stad was te gemoet gereisd. Het ware trouwens al te bourgeois, indien de gade des kapiteins, na eene scheiding van ruim zeven maanden, de komst van haren heer gemaal in de echtelijke woning hadde verbeid. In de omgeving der Hengelaars is alles nobel en correct. Dit bewijst nog op dit gewichtig moment (terwijl de overwinnaar zich gereed maakt uit te stijgen) de oude heer Verkerker, die heeft opgemerkt, dat eene dame begeerige blikken werpt naar Jan Karpers bouquet. Verkerker, als vereerder zonder wederga van het schoone geslacht, trekt fluks een theeroos uit den bundel, biedt deze der Dulcinea aan, en ontvangt in dank een gracieus lachje, dat hem dien nacht voorzeker geen oog heeft doen luiken.

— „Geeft acht! — kommandeert de Jingo, want hij ontwaart den hoofdman, die de treden van een salonrijtuig afdaalt. In het volgend oogenblik maakt hij front voor zijn

Sluiten