Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hard-leers, maar als hij eenmaal iets snapt, dan is er niemand die 't hem verbetert — voegt de goedige oude heer, als een doekje voor het bloeden, er bij.

De „bullen" waarop de Jingo doelt, waren copieervloeivellen van kwarto-formaat, beschreven met iets, dat naar blauw potlood moest gelijken, maar alleen — en dan nog met sterk gezichtsvermogen was te ontcijferen, wanneer men het blad tegen het licht hield of een ander papier er onder schoof. Het aantal dezer paperassen bedroeg eenige duizend en zooveel. Daaruit diende het legio artikelen verzameld waaraan een Kantoor-boeken-, papier-, galanterie- en schoolbehoeften-magazijn rijk is, met inkoop en verkoopprijzen, onder afzonderlijke hoofden gesorteerd. Het geheel moest aan den inventaris van Zuid-Afrika getoetst, ter controle van beheer aldaar, en het winst- of verliescijfer

diensvolgens vastgesteld.

— Meneer Verkerker, — zegt Jan Karper op dien kritieken morgen — ik vind, bij het invullen der ?//koopcijfers, hier een hoofd in uw administratie-boeken (met dit woord „administratie" was de ex-gevangenis-directeur steeds bizonder „gecoiffeerd") waarvan ik geen twkoop zie genoteerd. Kan dit soms een vergissing zijn met een nagenoeg gelijkluidend artikel, want van dezen schrijver bestaat een werkje, dat Beginselen en ook een, dat Oefeningen „Nederlandsche spraakkunst" heet; ik geloof of liever, ik meen te weten, dat u het een met het ander hebt verwisseld.

— Dat kan niet, dat is onmogelijk! — roept de Jingo. — Het zit 'm alleen daarin, dat je weer te gemakzuchtig of te lui bent, om de bronnen optesporen, de facturen wel te verstaan; want dan moet het dadelijk blijken of meneer Verkerker een fout heeft gemaakt dan wel of jij een ezel bent, meneer Karper, begrijpt u dat?

Ja, die redeneering houdt tamelijk wel steek

Sluiten