Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

strijd naar het verheven doel, een beroep op het gezond verstand en het beter deel van het Engelsche volk, zou hij ondergaan. Den afgezant van bladzijde 25 dezer gedenkschriften, specialiteit in het wisseltrekken, was het voorbehouden, den geëmploieerde-aandeelhouder, bij afwezen van den oppersten leider, den verlangden buitelsprong te laten doen, waarop het, sedert drie jaren ongeveer, maar bij de verhuizing naar de kasemat hoofdzakelijk, was aangelegd. Alléén achtte hij zich niet opgewassen voor de edele taak. In oogenblikken van prikkelbare zenuwachtigheid, wanneer hij uit zijn voegen was, werd hij weliswaar door zekere onnatuurlijke driestheid aangewakkerd, doch de ware moed was het niet.

De Jingo, Verkerker & Co. zouden de behulpzame hand hem volgaarne willen leenen. De toeleg was meesterlijk bedacht, de gelegenheid en tijdsomstandigheden gunstiger dan ooit. „Nu of nimmer!" sprak wijlen von Bismarck tot zijn Koninklijken meester, aan den vooravond van den Fransch-Duitschen worstelstrijd. En de „hens" waren het met de Hengelaars, junior en senior, volkomen eens.

— Meneer Karper — begon de Senior ik zie, u schrijft thans adressen, maar ik heb een dringender werk voor u. Er is veel haast bij en bekwame spoed noodig voor hetgeen u onder handen hebt, maar het is wel zoo zaak, dat u een Circulaire opstelt voor de Boekhandelaren, waarin u met een hartig woord „die menschen" verzoekt het ExtraNeerlandia-numnier in de koffiehuizen hunner woonplaats te doen verspreiden. Dan moet ik u ook opdragen er voor te zorgen, dat het nummer hier in de café's terecht komt. Begrijpt u?

Jan Karper begreep waar het heen moest. Het spelletje zou een aanvang nemen. Hij veroorloofde zich de opmerking en de vraag:

Sluiten