Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vele uitgevers, niet tevreden met de groote gelegen* heid hun geboden, vooral door het ondernemende deel van hun werkkring, maar toch óók door het andere, het meer louter toegewijde, zich belangrijk en verdienstelijk te maken, denken zich zoo gaarne de eigenlijke scheppers van het geestelijk goed der natie, de weldoeners zoowel van artiesten en geleerden als van hun volk. En zij stellen het zoo gaarne voor alsof" zij boeken uitgeven, althans de litteraire, om hun vrienden, de schrijvers, genoegen te doen!

Nu, dit komt dan ook werkelijk wel eens voor! De verschijning van vele minderwaardige producten is, behalve van wansmaak en vergissingen natuurlijk, het gevolg van zekere vriendelijke gedienstigheid, waaraan hoogmoed en ij dele pralerij niet altijd geheel vreemd zijn. Doch ónze hoogmoed, zoowel als ons meest voor*de*hand*liggend economisch belang trouwens, gebiedt ons deze handelwijze te laken en, ons tot de uitgevers wendend, ten dringendste te verzoeken: geeft toch vooral nooit boeken uit alleen om den schrijvers pleizier te doen, doet het toch enkel wanneer gij er óf uzelven óf de volksontwikkeling (in kunsten en wetenschappen) öf zoowel uzelf als die ont* wikkeling mee denkt te kunnen bevoordeelen. Er bestaan al zoovele uitstekende litteraire kunstwerken — wrant ik spreek nu even alleen van de litteratuur — dat het pu* bliceeren van nieuwe — minder voortreflijke — absoluut niet behoort te worden «aangemoedigd»; het zou voor artistieke zoowel als voor economische toestanden oneindig beter zijn als enkel goede, waardevolle werken verschijnen konden. Nu weet ik wel dat vele, voor uitgevers aanlok* kelijke, want winstgevende producten nu juist niet tot de

Sluiten