Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3°. Door feestmaaltijden aan te richten. Wel eten dan de genoodigden het eten op, maar de geesten zijn tevreden met de essence van het geofferde, met het feit dat men zich van zijn eigendom ontdaan heeft. Zoo stemt men de geesten der afgestorvenen gunstig door te vieren den 3en, 7en, 40en, lOOn, lOOOn dag van hun overlijden. Maar men richt ook feestmaaltijden aan bij vele andere gewichtige handelingen of gebeurtenissen. Ingeleid wordt zulk een maaltijd door de oedjoed of opdracht, waarbij de gever verklaart, aan de geesten uitlegt, waarom hij het feest geeft. Dat dan de priester nog een arabisch gebed prevelt, dat niemand verstaat en allen „amin" roepen is bijzaak, de oedjoed, daar komt het op aan.

Nu is het merkwaardige van deze oedjoed, (welk gebruik overigens ook bij Mohamedanen gevonden wordt) dat zij vol is van animistische denkbeelden. Men noemt in de eerste plaats den beschermgeest der desa, dien der omliggende desas en verder allerlei andere geesten; wel volgen ook de namen van een paar Mohamedaansche heiligen, maar zij verdwijnen bij de lange optelling der animistische, spiritische geesten en krachten ]).

Ook deze gewoonte geeft zoo dikwijls aanleiding tot verkeerde oordeelvellingen. Men spreekt wel eens van den eeuwig-feestvierenden-luien Javaan, vooral als zulk een feest gevierd moet worden als de Europeaan overladen is met werk. Maar men vergeet dat hier geen sprake is van luiheid. De slamatan is een deel van zijn geloof evenals de zondagviering bij ons. Veroordeelen wij onzen werkman niet, als hij zondags niet

1) De text van zulk eene oedjoed is te vinden by Hart hoorn, blz. 123 en by Van Hien, Dl. I, blz. 7.

Sluiten