is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die poespas en heethoofderij au sérieux neme. En dat noemt zich dan 'n arbeidersblad !"

— Och, op elk gebied is die verderfeleke baccil van de moderne tijd ingevrete", vult z'n broeder aan, ,,ga maar na, let 's op de kunst, op de literatuur van tegewoordig, zelf lees 'k bijna nooit, 'k heb 'r geen tijd voor, maar wat 'k 'r van deze en gene dan wel 's van hoor."

Zich dan schielijk naar z'n broeder toebuigend, fluistert hij, met z'n hand als 'n kuischheids-schermpje tegen z'n mond en opgetrokken wenkbrauwen : ,,en daar heb je dat schaamteloos gepronk met 't neo-malthusianisme, die smerige advertenties, open en bloot, je zou je blad niet op tafel durve late ligge, 't is ergerlek."

— Wij were beslist al dergelijke advertenties", fluistert Henri heeschachtig terug in intiem tête-a-tête, „we zijn daar zeer streng mee ; nu moet 'k je dit zegge, we hebbe genoeg advertenties, we kunne d'r best buite, maar 't is precies zooals je zegt, 't lijkt gewoonweg nerreges naar."

— Toe pa, schei nu uit met dat vervelend gezeur over socialisme," pruttelt Nancy.

Als gelijknamige polen stooten de twee hoofden elkaar af. Luid en met lachend gezicht, zegt Johan F. : „kindje, daar hadde we 't allang niet meer over !"

— Kom, nicht diese Töne, Freunde, wie wil 'r nog 'n taartje, toe, Maurits, geef de schaal nog 's aan," commandeert Nancy.