is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En na 'n oogenblik van angstige spanning, voelt Ekelvoort de gloeiende prieming van den eersten steek. — Au! auuu!" kermt hij zacht-gerekt.

— Kom, kom, de huid is toch ongevoelig, dat werkt nog wel 'n kwartier na, hou je nu taai," bemoedigt de doctor.

Doch bij den tweeden prik kermt 't slachtoffer opnieuw, ballend z'n vuisten en klemmend z'n tanden op elkaar.

— Maar man, ik doe 't zooveel mogelek aan de uiterste kant, doet dat nu zóó'n pijn ?

— Je hebt toch overal zenuwe, dokter", antwoordt Maurits.

— Ja, daar moet 'k je gelijk in geve", bevestigt dokter, terwijl hij 'n knoopje in den gouddraad peutert en dan stevig toesnoert.

— Ai! ai!.. .. is 't nu klaar, dokter ?

— Klaar ? ik begin pas, met één draad kan 'k 't niet doen ; laat me nou maar betobbe, 'k maak 't wel in orde voor je.

En andermaal is 't Maurits, of 'n gloeiende priem langzaam door t vel wordt geboord. — Au, au, auuu," gilt hij gedempt, onwillekeurig z'n beenen optrekkend. Maar de dokter blijft onverstoorbaar z'n gang gaan en weer richt hij de gebogen naald op 'n nieuwe plaats.

— Alle donders, dokter.... ai 'k wou dat u uitschee .... au.... au.... 't is net of elke volgende steek nog erger pijn doet dan de vorige.