Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O ja ? dat wist 'k natuurlek niet.... ja, ziet u, ik maakte me 'n beetje ongerust, 't ziet 'r zoo raar uit, dokter.

— Laat maar 's zien", gebiedt de dokter vriendelijk, daarna z'n hoofd afwendend en égard voor patiënts bleuïgheid.

— Ik schrok vanmorge, toen 'k 't zag," voorbereidt Maurits, bezig aan de onthulling ; en dan, 't voorwerp ter observatie gereed houdend, waarschuwt hij: „kijk, dokter"...

Dr. Mast doet alzoo. En doodbedaard, zonder zweem van meditatie, verklaart hij, na van af z'n stoel met één oogopslag te hebben geschouwd: ,,'t ziet 'r goed uit, berg maar weer op."

— Ja dokter ? en die gezwollenheid dan ?

— Dat is altijd na 'n besnijdenis ; over 'n paar dage is 't weer geslonke.

— Des te beter, dokter ; maar vanmorge, toen 'k.. .. toen 'k met 'n erectie wakker werd, had 'k toch zóó'n pijn !" bekent Maurits.

Dr. Mast glimlacht. — „Dat is 't jonge bloed," antwoordt hij leuk, „heb je me niks anders te vertelle ?"

— Zou 'k Zondag weer gewoon uit kunne, dokter ?

— Wat verstaat u onder „gewoon" ? u bent toch niet van plan naar 'n bal te gaan ? want dat zou 'k u toch afrade.

— Nee, dokter, ik bedoel gewoon loope.

— Jawel, dat zal wel gaan, niet te lang achtereen ;

Sluiten