Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stemming heb gegeve," antwoordt haar vader quasigemeend.

— Erg geestig !" pruilt Nancy.

Doch Staader z'n kop is vandaag ook al verduiveld slecht gedisponeerd voor beuzelpraatjes. De zaken nemen hem in beslag. Hij praat weinig meer, zit zoo maar stilletjes in z'n eigen te murmureeren ; als hij nog 's wat zegt, doet-i 't feitelijk in gedachte aan heel iets anders en luistert-i ook maar half naar 't antwoord. In den huislijken kring is hij, wat z'n handelszaken betreft, 'n gesloten man en daardoor wel eens 'n beetje ongenaakbaar. Eigenlijk is 't 'n wonder van vriendelijkheid, dat hij geheel vrijwillig heeft voorgesteld, bij z'n aanstaanden schoonzoon op informatie uit te gaan ; ze zouen 't hem niet hebben durven vragen.

— Nou, dan ga 'k maar eve," zegt hij, na z'n tweeden kop koffie met eenige haast te hebben leeggedronken.

— Heel lief van u, hoor pa, dat stel 'k erg op prijs," vleit z'n dochter, die haar kribbig antwoord van daarnet weer goed wil maken.

Met 'n opwip van z'n lenig-slank lichaam springt Johan F. Staader op 't achterbordes van de tram, waarmee hij 'n heel eind in de richting van Maurits' woning kan komen. Onachtzaam neemt hij 't sectieboekje uit 't vakje van z'n zakportefeuille, gewoonte-gebaar dat z'n hand automatisch verricht. Dénken doet hij aan de firma Hoffmann & Co., wier rechtskundig adviseur hem vanmorgen die nuch-

Sluiten