Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

cn zoo spreken de heerlijke portretten van oude meesters als Velasquez en Titian, van Dijek en Hals tot ons, als stonden de afgebeelden in levenden lijve vóór ons; cn kunnen wij van den aanblik dier portretten volop genieten, ook al hebben wij de afgebeelden nimmer gezien of zelfs al boezemt hun persoon ons niet de geringste belangstelling in. Al kunnen wij de feitelijke gelijkenis met de origineelen eigenlijk niet beoordeelen, omdat wij die laatsten nimmer gekend hebben, toch dringt zich onweerstaanbaar de overtuiging aan ons op, dat zij zóó en niet anders in werkelijkheid er hebben uitgezien, en dat de kunstenaar er volkomen in slaagde de personen zóó weer te geven als zij zich aan hem hebben voorgedaan. Al bestaat de kunst niet in nabootsing, zij moet toch den indruk wekken van waarheid. Die indruk evenwel is onafhankelijk van het feit of inderdaad nauwkeurig de werkelijkheid wordt weergegeven. Want niet dó&rop komt het aan, maar wèl of de kunstenaar den schijn van levenswaarheid en natuurlijkheid met zijn talent weet aan te brengen.

Een portret van een der groote meesters doet ons den afgebeelde kennen, niet in slaafsche nabootsing, maar op de wijze als de artist hem zag. Want in ieder kunstwerk ligt iets persoonlijks, een individueele opvatting van den kunstenaar.

Sluiten