is toegevoegd aan uw favorieten.

Drie aesthetische studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maal mensch nimmer reden zouden geven tot lachen.

IV.

Opmerkelijk is het, welk een uiteenloopende beoordeeling het lachen gevonden heeft. Hufeland, de bekende schrijver der macrobiotik, verklaart: «Er is geen zekerder middel om zijn gezondheid te behouden dan lachen en vroolijkheid»; en Chamfort, de man der geestige aphorismen: «La plus perdue de toutes les journées est celle oü on n'a pas ri.» Stel nu daartegenover bijv. een man als Vasey, die een monographie over het lachen schreef, waarin hij beweert dat lachen een teeken is van domheid en platheid, een gentleman onwaardig, ter handhaving van welke stelling hij zelfs een beroep doet op het voorbeeld van Jezus. Hoe geheel anders luidt dan het oordeel van zijn landgenoot Carlyle, die, hoewel zelf verre van een vroolijk karakter, niet aarzelde te schrijven: ') «Geen mensch, die ooit hartelijk en uit volle borst gelachen heeft, is geheel en al

onverbeterlijk slecht Wie niet lachen kan, is

niet alleen in staat tot het plegen van verraad list en bedrog, maar zijn gansche leven op zich zelf is reeds een verraad of bedrog.»

1) Sartor resartus, vert. van Dr. Zürcher. Amst. 1880 pag. 27.