is toegevoegd aan uw favorieten.

Wijsheid en schoonheid uit Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

los-gemakkelijk in een wit linnen Singaporejasje, met witte schoenen aan, alles van wit, waar de zon op af kaatst, loop ik, als een heel lichte figuur, het smalle paadje af naar de pier, onder van zonlicht druipende boomen.

O, dat wonen op zoo'n indisch buiten-posteiland, met altijd dezelfde, weinige wegen y altijd dezelfde menschen, hoe benauwt het me al lang, hoe eigenlijk 't zelfde is het als een ballingschap, vèr van 't groote Levenf Alleen 's middags, om vier of vijf uur, als 't chineesche bootje fluit dat komt van Singapore, dan schrik je op, met een schok, dan komt er als een bode uit dat groote Leven y dan kunnen er brieven zijn en couranten uit Europa, en 't voornaamste, dan voel je éven de zekerheid, dat je tóch nog wèg zou kunnen als het moest, dat je maar éven op zoo'n boot behoefde te stappen, 's ochtends om elf uur, om terug te gaan naar de beschaving, naar 't Leven, dat, vijf uur stoomens van je af, een groot station heeft in zijn machtigen gang om de wereld. Dat weten van Singapore zoo dicht bij is een troostende sterkte in je

i