Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

etherischer sfeer dan de werkelijkheid, die daar óm mij bewogen, een sfeer van tot de uiterste, uiterste essence vergeestelijkte muziek, want de gamelan-geluiden dreven overal door de lucht, zoo subtiel bijna als geuren, en de lichamen waren schaduwen geworden, in die stille verinniging van den nacht

Zóó, zwevend gaande door schaduwen, gedragen door de vage rhythmen van het gamelan-gezang, kwam ik zonder weten voor het witte huis van den «patih», waarin ik gast zou wezen. Ik schrikte toen het grint kraakte van den tuin, en werd wakker, met het blanke huis werkelijker voor mij. In de voorgalerij brandde nog een lamp, aangehouden voor den laatst-verwachten gast.

En daar, op den koelen, wit-marmeren vloer, lag hij, roerloos als een rustige god, een jonge Soendaneesche knaap, met zijn naakte bronzen lichaam languit op den harden steen, een donker-rooden doek om de lenden. De zwarte, o! hoe prachtig ebbenzwarte lokken woelden vrij om zijn slapen, één arm lag heerlijk uitgestrekt onder zijn hoofd, en over zijn gezicht lag een innigheid van rust als

Sluiten