is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geluid, zoekend naar zijn woorden soms, en — hoewel veel jonger — vaderlijk raadgevend omtrent den toekomstigen werkkring in den sigaren-handel.

Een enkele maal liet Joost zich door zijn hartstocht meevoeren. Dan klonk zijn stem scheller, en rettelden zijn woorden nog vlugger door de kamer; dan verrees hij met een schok uit zijn lighouding tot stijf-recht-op, feller blikten zijne oogen strak op Leen gericht, een woede scheen hem te doorvaren en heftig hoogdravend betoogde hij, driftig kloppend met zijn hand op de tafel.

Nelly kon zich daarbij nauwelijks bedwingen. Scherpe plooien trokken in haar voorhoofd, als deden de harde klanken haar pijn. Een nijdige drift bruiste in haar op: die kwast! die lammeling! . . . Was het ook niet om helsch te worden. Daar zat me die vent, die al maanden „onder nul" was, en die zich maar goedsschiks — zonder zelf een hand uit te steken — liet onderhouden door Leen zijn vriend, die zelf vrouw en kinderen had, en het niet missen kon . . . daar zat me die patser, die klaplooper zelfs hiér in huis zijn onbeduidende kroeg-praat uit te schetteren ... De baron Ja, de baron! . . . iemand om bij ballet-vrouwen in de kleedkamer te zitten, en, meer dan half-dronken, zijn laatste guldens te verkwisten en voor den gek gehouden te worden. En Leen! Leen, die dat alles maar aanhoorde, als een sufferd, als een boeren-jongen overdonderd door een stadsheertje ... O! hij was te