is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen ging hij uit, hopend door kalm overdenken in de eenzaamheid zijn innerlijk evenwicht te herkrijgen.

Buiten bedacht hij plotseling, dat 'tnu al twee weken geleden was sinds hij iets van Joost gemerkt had.

Geheel in beslag genomen door drukte op kantoor en de zorgen thuis, had hij maar al te gereedelijk de meening aangenomen, dat Joost bezig was er zich in te werken, en het dus juist een goed teeken was,

dat hij zich niet vertoonde Maar het werd nu toch

tijd dat hij eens ging hooren, hoe het met de zaken stond, want — daarin had Nelly gelijk — Joost was iemand, die moest nagereden worden: zijn energie was maar een zwak vuurtje, dat voortdurend aangeblazen moest worden, anders ging het uit

Langzaam wandelde hij den weg op naar Joost's woning. Hij voelde zich rustig en gezond in de wimllooze zoelte en de vredige dorps-omgeving; met kalme aandacht vermeerderde hij het bewustzijn dier behaaglijkheid. Yóor hem lag breed, verlaten de dorpsstraat, waarover kort te voren nog de talrijke kerkgangers — meest boeren uit den omtrek — in breede rijen waren voorbij gestapt, met den plompen sleurgang van alle-dag. Maar met het na-slepend, soezerig stemmenroezen, dat zij overal met zich voerden, als een stof-wolk van geluid, waren zij allen verdwenen, als ingezogen door de groote kerkdeuren aan het einde der straat. Vroolijk sterk-kleurden de blauw-steenen