is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werk.... Maar dit was nou al de derde reis, dat de ander straal-bezopen in zijn kooi lag bij het uitvaren. En dan kwam hij niet boven water vóór den volgenden ochtend, daar kon je zoo op rekenen. Onderwijl kon hij weer den godganschelijken nacht bij die koffiemolen beneden staan. En dan voor vijf en veertig gulden in de maand! Was dat een gage?

Langzamerhand was de drukte om hem heen afgenomen. De lieren stonden stil, vormelooze zwarte klompen nu onder de grove, geteerde dek-zeilen; de luiken waren gesloten, en het werkvolk was ongemerkt verdwenen: den wal op, naar huis.

De lading was ingenomen.

Hier en daar scharrelde even nog een gedaante, maar over het geheel was het geheimzinnig verlaten en stil op het dek, en deed niets 't aanzien, dat het vaartuig over een uur vertrekken zou.

Ook in Gerard was het allengs kalmer geworden. Hij moest nou al lachen als hij dacht aan de idiote verhalen, die Jaappie morgen weer doen zou. En het mooiste was: dan wist de vent zèlfniet, hoe die zoovèr boven z'n thee gekomen was, dat moesten anderen 'm dan vertellen. Het moest vandaag weer na viere gebeurd zijn, want toen hij van boord ging, was Jaap

nog dood-nuchter Je kon op die vent ook niet

kwaad worden met z'n gekke smoel, 't was godsonmogelijk !

Plotseling stond een korte, stramme gestalte voor