Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te hebben. Maar anders:... z'n oogen stonden zoo

flets, en die stem Dat kende hij te goed, daar

bedroog hij zich niet licht in.

„Licht an?..." — zei de man nog eens, verward oogen-zoekend om zich heen.

„Ja natuurlijk, licht an!" — voer Gerard driftig uit. „Licht! hier! in de machine-kamer: je kan toch niet in het donker smeeren!"

„Srneeren ? ... Ik heb nog niet gesmeerd" — lijsde de stem van den ander weer, licht-ontevreden, in stijgende verwondering. En hij wendde zich om, als wilde hij dadelijk het verzuimde inhalen.

„Nee, laat maar!" — beval Gerard hard, nijdig. „Ik zal het nou zelf wel doen. Blijf maar bij je vuren: dat je plenty stoom heb strakkies, om tien uur."

Gedwee schoffelde de stoker weer weg, alleen even onverstaanbaar wat voor zich heen mompelend.

„Zei-je wat?" — barstte Gerard dreigend los.

„Ik?... Niks, meester" — stamelde de man verschrikt, schuw even omziende.

„O!... Anders: hardop, hoor! dan heb ik er ook nog wat an" — riep Gerard half spottend, half dreigend.

„Breng me eerst nog wat pakking!" schreeuwde hij den stoker nog achterna, die al verdwenen was.

Er kwam geen antwoord, 't Was nu weer dood-stil om hem heen, niets bewoog. Keurend keek hij naar boven, naar de machine: éen reuzige, verwarde kluwe van stangen, schijven, blokken en schroeven ... spieren

Sluiten