is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vol geweldige kracht, als-verstard nu in rust. Een enkele smeer-dop glinsterde warm fel-geel tusschen al het koel-blauw-grijs glanzende staal, waaruit alleen hier en daar een scheut rood schijnsel weer-lichtte van de zwakke olie-pit, die de stoker had achtergelaten.

Met een driftig gebaar greep Gerard de lamp, en zich door een nauwe opening wringend, hurkte hij aan den anderen kant der machine neer in een hoek, tastend met zijn hand — het hoofd beschuttend teruggetrokken — diep onder zich naar de kraan der pomp, waarmee het ruim „lens" gepompt werd. Hij bewoog zich snel, onbesuisd, op gevaar af zich hevig te stooten aan de puntige machine-deelen, die hier nog minder dan aan den anderen kant ruimte lieten.

Hij wist 't nu zeker: Gijs was ook bezopen. Godverdomme! Godverdomme! — bruiste zijn woede prikkelend in hem op. Dat werd nou toch al te erg: tliad er nou veel van, of ze allemaal op m gingen rekenen... tot zelfs z'n donkey-man, die half-dooie, gewezen marinier!... Gerrit, de portier zelfs had het gemerkt, en stak 'r de gek mee!... Maar dat was vandaag voor het laatst!... Hij zou d'r een eind aan maken, en gauw ook. Dat zouën ze goddomme eens zien!... Hij was niet gèk!... Dat hadt je d'r nou van, als je goed voor je volk was .... Ja!... je most ze maar

toegeven, dan wist je precies waar je antoe was

Een mooie boel zou het worden!

Geprikkeld door de pomp, die door een of andere