is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd weer in gang gezet.... nu heel behoedzaam. Maar, met ongelijke stooten werkend, dreigde het toestel elk oogenblik stil te staan, en.... nu ging t toch tè langzaam: zoo was die schuit morgen nog niet leeg!

„Dat is een verdomd werk" — bromde hij verveeld, en draaide met een ruk de kraan veider open. Maar — als deed het ding het om hem te treiteren — werkte het nu weer in razende vaart met korten, heftigen slag. Dan bedaarde het weer onder Gerard's hand, die den stoom toevoer regelde ... tot eindelijk de juiste gang gevonden was, en het toestel zoo draaien bleef.

Gerard kroop weer terug naar de andere zijde der machine-kamer en zette de lantaarn neer op een sooit werkbank tusschen allerlei rommel, zacht een straatdeuntje sjiffelend, in beter humeur nu weer. Even liet hij zijn oogen dwalen om zich heen, in gedachten nagaand wat nu het eerst gebeuren moest, fechuin boven zijn hoofd mat-wit-schijnselde de „telegraaf", porceleinen schijf, een soort van wijzerplaat met op de plaatsen der uren: de seinen: „stop, halve-kracht, full speed", en in grootere, roode letters: „vooruit, achteruit." De grove koperen naald wees op „stop." En vlak daaronder was een klein stalen rad, waarmee de stoom-kracht in de groote machine belieerscht werd, een miniatuur-stuur-rad geleek het, verticaal; maai met slechts twee handles, elkaar-tegenovergesteld.

Gerard staarde er even op, gedachteloos. Dan opeens