is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het zou echter een ongerijmdheid zijn — zoo gaat hij voort — aan te nemen, dat deze kunst zich inderdaad geheel los van al het verledene kon hebben ontwikkeld. En inderdaad blijkt ook, bij aandachtige beschouwing, dat haar uitgangspunt de „Frühgothik" is. Maar het moet ter eere der jongeren worden gezegd, dat de invloed der Frühgothik op hun werk geenszins een uiterlijke is. Veeleer vertoont hij zich bij de besten onder hen als een zelfstandig voortbouwen op de grondgedachten der Gothiek, een verschijnsel, hetwelk in waarde wint door het feit, dat de kunstenaars zelf zich onbewust er van zijn. Maar dat deze inwerking bestaat, schijnt Luthmer onbetwijfelbaar, en de geschiedenis zelf der nieuwe richting duidt haar, meent hij, reeds aan. Haar ontstaan toch wijst naar Engeland, het eenige land, waar de gothische traditie nimmer werd onderbroken, en buiten Engeland is Viollet-le-Duc een der „voorvaders" der moderne school.

Maar er is meer en beter betoog. „De meest in het oog loopende karaktertrek der moderne ornamentiek is het krachtig afwijzen van alle uit de antieke kunst overgenomen plantmotieven en het frissche grijpen naar de rijke wereld van bloemen en bladeren, die in veld, bosch en tuin, ons heden ten dage om zoo te zeggen in de handen groeien." En precies hetzelfde zag men omstreeks 1200 gebeuren, toen de leekenkunste-