is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lang de wanverhoudingen van onze dagen kan veroorzaken.

Het is duidelijk, dat de „Hervorming", die de wereld in even vele kampen als er hervormers waren, verdeelde — en verdeelt — tot de spoedige oplossing van het christelijk verwantschapsbegrip der volkeren niet weinig heeft bijgedragen. En dat zij aan de wetenschap een nieuwe richting moest geven is niet minder evident.

De critiek, die begon met het leergezag der Kerk te ontkennen, om daarna geloofsleer en Openbaring naar den luim harer fantaisie te misvormen, ontnam aan de wetenschap haar christelijk doel, verhief haar tot zelfdoel, en verscheurde aldus den band, die de wetenschappen te zamen en aan het geloof verbond.

De theologie, eertijds de moeder van alle wetenschap, had niet meer God en zijne Openbaring tot object, maar werd verlaagd tot wapen in den strijd voor eigen meening.

In de literaire wetenschappen werd de filologie oppermachtig. Aan studie der letteren heeft het ook den middeleeuwen niet ontbroken, maar terwijl die slechts uit liefde tot de schoonheid geschiedde — men denke aan Prudentius of Hroswitha — zoodat de studie dus middel bleef en liefdevol begrijpen het doel, is uit den humanistischen toeleg der Renaissance een filologie als doel gegroeid. Een man als Lipsius zette het, door