is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthur Schopenhauer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Intusschen heeft u mij dienaangaande nog niet met eenig antwoord vereerd, wat ik voornamelijk meen te kunnen verklaren, door de omstandigheid dat de steeds afwisselende omgeving van uw zoo vaak veranderd verblijf, alsmede de omgang met regeerende, diplomatieke en militaire personen, u te zeer bezig gehouden en uw aandacht in beslag genomen hebben, zoodat mijn geschrift daartegenover niet dan zeer onbeduidend heeft moeten schijnen, of er u voor een brief dienaangaande geen tijd over is gebleven.

Het zou dwaas en aanmatigend zijn, wanneer ik mij om deze reden de geringste zinspeling op een verwijt jegens UEdelgeborene wilde veroorloven.

Anderzijds echter heeft de bedoeling, waarmede ik u mijn geschrift toezond, mij volstrekt niet de verplichting opgelegd, mij aan een of andere voorwaarde te onderwerpen, waaronder u alleen genegen zou zijn dit geschrift te lezen en te beoordeelen.

Uzelf hebt mij verklaard, dat het literarische u steeds bijzaak, het werkelijke leven daarentegen hoofdzaak is geweest. Bij mij is juist het omgekeerde het geval; wat ik denk, wat ik schrijf, heeft voor mij waarde, en is gewichtig voor mij; wat ik persoonlijk ondervind, en wat er met mij geschiedt, is mij bijzaak, ja ik spot er zelfs mede.

Daarom doet het mij pijnlijk aan, en brengt mij in ongerustheid, een mijner handschriften sedert acht weken uit mijn handen te weten, en zelfs nog geen volkomen zekerheid te bezitten, dat het daar aangekomen is, waar ik het alleen wilde laten gaan, en ofschoon dit toch wel hoogst waarschijnlijk zoo is, althans niet te weten, of het gelezen of goed begrepen is, kortom hoe 't er mede staat.

Mij is deze onzekerheid aangaande iets wat tot de zaken behoort, die voor mij alleen gewicht hebben, onaangenaam en pijnlijk, ja op sommige oogenblikken kan mijn zwartgalligheid hierin stof vinden tot de akeligste en ongehoordste grillen.

Om aan dit alles, en aan de kwelling van een dagelijks teleurgestelde verwachting een einde te maken, en mij de zaak ten minste uit het hoofd te kunnen zetten en voorloopig te vergeten, verzoek ik UEdelgeborene, mij mijn geschrift nu maar terug te zenden, met of zonder bericht, zooals u goeddunkt.