Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

„Nog een kwartiertje, Bas "

Witman, door een der kijkgaten naar buiten leunend, wendde even het hoofd om naar binnen. In 't ijzer-gedender der voortjachtende locomotief sidderde zijn stem en brak zijn zin uiteen tot maar half verstaanbare stukjes woord.

Bastiaan, voor den open vuurhaard, hel begloeid door de laaiende vlammen, zag niet op. Gebogen rug, de beenen wijd uiteen, het zweet in kriebelige straaltjes langs zijn voorhoofd neêrloopend, wierp hij kolen op, met lange, straffe bewegingen zijner voor het lichaam uitgestrekte armen. — Toch, onder het zware werk daar in die gloeihette, was het nu even een breede stroom van licht geluk die door zijn hijgende borst ging, bij het na-klinken nog van den verbrokkelden zin, zoo juist door den machinist geuit: „Nog 'n kwartiertje, Bas!...."

Nog 'n kwartiertje — dan thuis eten slapen

en dan morgen vrije Zondag lekker naar Ka-Bet

Bas sloeg de ijzeren haard-deur dicht, richtte zich op, rekte zich. „Nog 'n kwartiertje, jaaaa ...." geeuwde hij, nu eindelijk Witman antwoordend.

Sluiten