Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich gebogen over haar heen. Ze voelde zijn warmen adem langs haar voorhoofd gaan, zijn sterken arm geslagen om haar middel. En nogeens had hij gefluisterd, hoe hij van haar hield, en zij had, de oogen gesloten, zijn kussen gevoeld op haar wangen, haar mond.... Een zachte drang was toen van hem uitgegaan, de drang van zijn kracht, de heerlijke kracht van zijn groot, sterk

lichaam Haar oogen bleef ze gesloten houden; ze liet

zich maar zalig stuwen door dien drang, zonder denken, zonder willen, gansch van hèm, in de groen-gouden schemering van het stille boschje

Er was toen een half jaar van louter geluk gevolgd. Messers had beloofd haar te trouwen, en ze was zoo trotsch geweest op zijn liefde, al was hij dan ook maar een gewone fabrieksjongen. De dagen op de fabriek leken zoo lang niet meer als vroeger, in het heerlijk vooruitzicht van die enkele oogenblikken, 's avonds als hij met haar meeliep naar huis.

Dat was zoo ruim een half jaar gegaan. Toen kwamen er avonden, waarop hij haar niet, als anders, bij 't uitgaan der fabriek, aan de groote poort stond op te wachten. De meisjes met wie zij werkte in het „touw-kamertje", fluisterden van hoe hij Griet Busman naliep en hoe Griet wel alles zou doen om hem in haar schuitje te krijgen. — Griet Busman was een arbeidster van slechten naam, veel ouder dan Messers, en die reeds drie kinderen van zes tot acht jaar had. — In 't eerst had zij die praatjes

Sluiten