Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toen — nu de brug open was, — was 't een plotselinge ontnuchtering, vlijmde een nieuwe schrik door haar heen. Dat hij in 't water zou loopen!! — Ze trachtte te schreeuwen, te waarschuwen. Er kwam haast geen geluid uit haar keel, die droog schroeide. De stappen waren nu vlak bij. Nog één poging tot schreeuwen deed zij, en haar stem schoot los. „Blijf staan! De brug staat

open! " De man stond ook wezenlijk even stil, dan,

wat onverstaanbare dronkemanstaal brabbelend, ging hij weer voort. Zij gilde. Een plons.

Bij 't flauwe licht der sein-lantaren had zij haar grootvader herkend

1900.

Sluiten