Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voordat het politieke gebouw van Staat, door innerlijke scheuring ondermijnd, onder de aanvallen van Macedonië begon te wankelen en tenslotte onder de ijzeren hand van Rome ineenstortte.

De beweging waarvan wij spreken, heeft vele groote werkki achten voortgebracht. Zij gaf het aanzijn aan natuurkundigen als Thales, wetgevers als Solon, dichters als Pindarus, helden als Epaminondas ; maar zij werd geleid door een erkend aanvoerder, een Ingewijde van den eersten graad, een alles-overtreffend, scheppend en regelend verstand. Pythagoras is de Meester van het wereldlijke Griekenland, zooals Orpheus de Meester is van het geestelyke Griekenland. Hij vertolkt de godsdienstige gedachte van zijn voorganger en zet haar voort door haar aan den nieuwen tijdgeest aan te passen. Maar zijn vertolking is tegelijkertijd een schepping. Want hij rangschikt de Orphische goddelijke ingevingen tot een volledig stelsel; hij verschaft er het wetenschappelijk bewijs voor in zijn onderricht en het zedelijk bewijs in zijn opvoedingsinrichting, in de Pythagoreesche Orde die hem overleeft.

Hoewel hij in het volle licht der geschiedenis te voorschijn treedt, is Pythagoras bijna een legendarische persoonlijkheid gebleven. De voornaamste reden daarvoor is de hardnekkige vervolging, waarvan hij op Sicilië het slachtoffer was en die aan zoovele Pythagoreërs het leven kostte. Enkele werden onder de puinhoopen van hun in brand gestoken school verpletterd, andere kwamen in een tempel van honger om. De herinnering aan en de leer van den Meester

Sluiten