Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spreken over de wonderbare kennis der Egyptische priesters en hunne ontzagwekkende Mysteriën; doch hij meende er wel buiten te kunnen. Nu begreep hij dat hij deze „kennis van God" noodig had om tot in het diepst der natuur door te dringen en dat hij ze slechts in de Egyptische tempels vinden zou. En de lieftallige Parthenis had hem met haar moederlijk instinct tot dit werk voorbereid en hem zelf als een offer aan den oppersten God opgedragen.

Van dat oogenblik af stond zijn besluit vast om zich naar Egypte te begeven en zich daar te laten inwijden.

Polycrates beroemde zich er op, dat hij de wijsgeeren zoowel als de dichters in bescherming nam. Hij haastte zich dus aan Pythagoras een aanbevelingsbrief voor den pharao Amasis mede te geven, die hem aan de priesters van Memphis voorstelde. Deze maakten veel bezwaar en legden hem vele moeilijkheden in den weg, voor zij hem in hun midden opnamen. De wijze Egyptenaren wantrouwden de Grieken, die zij voor lichtzinnig en onstandvastig hielden. Zij deden alles om den jongen bewoner van Samos te ontmoedigen. Doch de neofiet schikte zich met onverstoorbaar geduld in de langzame leerschool en onderwierp zich moedig aan de proeven die men hem oplegde. Hij wist vooruit, dat hij pas kennis zou verkrijgen door de volkomen heerschappij van zijn wil over zijn geheele wezen. Zijn inwijding duurde twee en twintig jaar onder het hoogepriesterschap van den verheven Sonchis. In het boek over Hermes hebben wij melding gemaakt van de proeven, de verzoekingen, de vrees

Sluiten