is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ingewijde, Aeschyles leert ons in de (Euineniden) dooiden mond der Pythia, dat Delphi eerst aan de aarde gewijd was, daarna aan Therais (de Gerechtigheid), vervolgens aan Phoebe of Diana (de maan als middelares tusschen hemel en aarde) en eindelijk aan Apollo, den Zonnegod. Ieder van deze namen neemt in de tempelsymboliek lange tijdvakken in beslag en omvat eeuwen. Maar de beroemdheid van Delphi dagteekent van Apollo. Daar Jupiter, zoo zeiden de dichters, het middelpunt der aarde wilde weten, zond hij twee adelaars af, een uit het Oosten, de ander uit het Westen; zij ontmoetten elkaar te Delphi. Vanwaar komt die invloed, die universeele onbetwiste macht, die Apollo tot den Griekschen God bij uitnemendheid maakt en die oorzaak is, dat hij zelfs voor ons een onverklaarbaar licht behouden heeft? De geschiedenis laat ons in het duister omtrent dit belangrijk punt. Ondervraag de redenaars, de dichters, de wijsgeeren; zij zullen u slechts oppervlakkige verklaringen geven. Het ware antwoord op deze vraag bleef het geheim van den tempel. Laten wij trachten het te doorgronden.

In het Orphische denken waren Apollo en Dionysos twee verschillende openbaringen van dezelfde Godheid. Dionysos vertegenwoordigde de esoterische waarheid, het verborgene en de kern aller dingen, slechts aan de Ingewijden bekend. In hem kon men de mysteriën des levens nasporen, de vroegere en toekomstige bestaanstoestanden, de verhoudingen tusschen ziel en lichaam, hemel en aarde. Apollo was de verpersoon-