Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt de sfeer der aardsche schepping genoemd. De Ingewijden bedoelden daarmede, dat de aarde voor ons het gebied is van leven in stoffelijke lichamen. D£ar vinden alle werkingen plaats, die in verband staan met belichaming en ontlichaming der zielen.

De sfeer van de zes planeten en de zon komt overeen met hoogere orden van wezens. De Olympus, opgevat als een wentelende sfeer, wordt de hemel der vaste sterren genoemd, omdat hij vereenzelvigd wordt met de sfeer der volmaakte zielen. In deze kinderlijke sterrenkunde ligt het begrip van het geestelijk Heelal opgesloten.

Doch alles leidt er toe te gelooven, dat de oude Ingewijden, en Pythagoras in het bijzonder, van het stoffelijk heelal veel juister denkbeelden hadden. Aristoteles zegt beslist, dat de Pythagoreërs aan de draaiing der aarde om de zon geloofden. Copernicus verklaart, dat het denkbeeld van de aswenteling der aarde in hem opgekomen is, toen hij in Cicero las, dat een zekere Hycetas van Syracuse gesproken had over de dagelijksche beweging der aarde. Aan zijn leerlingen van den derden graad leerde Pythagoras de dubbele beweging der aarde. Hoewel hij de nauwkeurige gegevens der moderne wetenschap niet bezat, wist hij evenals de priesters van Memphis, dat de planeten, uit de zon ontstaan, om haar heen draaien, dat de sterren even zoovele zonnestelsels uitmaken, die door dezelfde wetten bestuurd worden als het onze en waarvan ieder zijn bepaalde plaats in het onmetelijk heelal inneemt. Hij wist ook. dat ieder zonnestelsel een heelal in het klein vormt, dat in verband staat

Sluiten