Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

natuur van maken ter vervanging van de eerste. Ten slotte moet het intellect tot wijsheid komen door kennis, zoodat het in alles het Goede van het Kwade weet te onderscheiden en leert de Godheid te zien in het nietigste wezen, zoowel als in het stelsel der werelden. Op deze hoogte wordt de mensch een Adept en indien hij voldoende wilskracht bezit, verkrijgt hij nieuwe krachten en vermogens. De innerlijke zintuigen der ziel openen zich, de wil straalt door de andere heen. Zijn lichamelijk magnetisme, gevoed door de uitstralingen zijner astrale ziel, bezield door zijn wil, openbaart een oogenschijnlijk wonderbare macht. Soms geneest hij zieken door oplegging der handen of door zijn tegenwoordigheid alleen. Dikwijls doorgrondt hij met zijn blik de gedachten der menschen. Soms ziet hij in wakenden toestand de gebeurtenissen, die zich op verren afstand afspelen. O Hij oefent door samen-

O Wij laten hier twee beslist betrouwbare, bekende feiten van dit soort volgen. Het eerste valt in de oudheid voor. De hoofdpersoon is de beroemde wijsgeer-magiër Apollonius van Tyana.

Iste feit. — Tweede gezicht van Apollonius van Tyana Terwijl deze gebeurtenissen (de moord op keizer Domitianus) tè Rome plaats grepen, zag Apollonius ze te Ephesus. Domitianus werd tegen het middaguur door Clemens aangevallen: dienzelfden dag op hetzelfde oogenblik hield Apollonius in de tuinen, grenzende aan den „Xystus", een redevoering. Opeens liet hij zijn stem dalen, alsof hij door plotselinge angst aangegrepen werd. Toch sprak hjj door, doch zijn taal miste haar gewone kracht, zooals wel meer voorkomt bij menschen die spreken, terwijl zij aan iets anders denken. Daarop zweeg hij, alsof hij den draad van het gesprek kwijt was, keek met ontstelden blik naar den grond deed drie of vier schreden naar voren en riep: - Dood den tiran!' Het scheen, alsof hij niet de weerkaatsing van het feit in een spiegel zag, doch het feit zelf in al zijn werkelijkheid. D© Epheziërs (want göhöGl Ephosus woondö d© rödövoörinfföii van Apollonius bij) stonden verbaasd. Apollonius hield stil, als

Sluiten