is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De wijze ontroerde; zijn zinnen kon hij beheerschen, zijn verbeeldingskracht had hij aan zijn wil onderworpen, maar de straal van deze ziel was tot in de zijne doorgedrongen. In dit jonge meisje, gerijpt door de kracht van haar vurige liefde, verheerlijkt door de gedachte van volkomen toewijding, had hij zijn levensgezellin gevonden; met haar meende hij een nog volkomener verwezenlijking van zijn taak te zullen bereiken. Pythagoras hief het jonge meisje ontroerd op en Theano kon in zijn oogen lezen, dat hun levens voor altijd verbonden waren.

Door zijn huwelijk met Theano hechtte Pythagoras het zegel van ziijn nu werkelijkheid geworden ideaal aan zijn werk. De vereeniging, de samensmelting van hun beider levens was volkomen. Toen men eens aan de echtgenoote van den Meester de vraag stelde, hoeveel tijd een vrouw noodig heeft om rein te worden, na omgang met een man te hebben gehad, antwoordde zij: „Met haar echtgenoot is zij het terstond, met een ander nooit!" — Vele vrouwen zullen glimlachend antwoorden, dat men om zoo iets te zeggen, de vrouw moet zijn van Pythagoras en hem liefhebben, zooals Theano hem liefhad.

Zij hebben gelijk. Het is niet het huwelijk dat de liefde heilig maakt, maar de liefde die het huwelijk rechtvaardigt. Theano drong zoo volkomen door in het denken van haar echtgenoot, dat zij na zijn uoou htt middelpunt der Pythagoreesche Orde werd en een Grieksch schrijver haalt haar meening omtrent deleer der Getallen aan als die van een autoriteit. Zij schonk