is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elke wraakneming, hetzij van een individu, hetzij van een volk, brengt een terugwerkende botsing der losgebroken hartstochten teweeg. De wraak der Nemesis was ontzettend; al de gevolgen kwamen op Pythagoras en de geheele Orde neder. Na de verovering van Sybaris eischte het volk verdeeling der gronden. Na dit verkregen te hebben, stelde de volkspartij, die nog niet tevreden was, een verandering in de staatsregeling voor, die aan den Raad der Duizend alle voorrechten ontnam en den Raad der Driehonderd afschafte; zoodoende slechts een enkel gezag erkennend : het algemeen kiesrecht. Natuurlijk verzetten de Pythagoreërs, die deel uitmaakten van den Raad der Duizend, zich tegen een verandering die in strijd was met hun beginselen en den jarenlangen arbeid van den Meester geheel en al verwoestte. Reeds waren de Pythagoreërs het voorwerp van die heimelijke haat, die het geheimzinnige en buitengewone altijd onder de groote menigte opwekken. Hun politieke houding deed de woede der demagogie over hen losbarsten en een persoonlijke wrok tegen den Meester bracht de ontknooping.

Een zekere Cylon had zich jaren geleden aan de School aangemeld. Pythagoras, die zeer streng was in het aannemen van leerlingen, wees hem terug om zijn heftig, heerschzuchtig karakter. De afgewezen candidaat werd een haatdragende vijand. Toen de openbare meening zich tegen Pythagoras begon te keeren, richtte hij een genoodschap op tegenover dat der Pythagoreërs, een groote vereeniging voor het volk. Hij slaagde er