is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of smaragden groen, het sproeit uit den grond onder de stappen. Het springt over van mensch tot mensch als electrische vonken. Het licht in de oogen en flikkert en glimmert in de lachjes der kinderen.

Zoo ruischte de stroom van klingelende vreugde door de ruimte der Sierpes in den gloed der cafés en der stralende ruiten der winkels. Voort ging het ellegeboog der wandelaren met het snelle gestap der lichte Andalusische voeten. Ik werd meegevoerd in den bliksemenden stroom door de lichtende Sierpes. En plotseling naar beneden ziende, lag daar voor me op den drempel van een donkere huisgang een kind te slapen in een zoete verrukking van rust, in een vrede van onschuld, zooals ik het nooit had gedroomd. Onder de gesloten zwarte wimpertjes vloeide het sterregewemel van oneindige teederheid. Zij scheen te baden, te zweven in witte golfjes van reinheid, geheven het vijfjarige handje in stille hulpeloosheid en verlatenheid. En boven haar vloeide de stroom van het leven in den stijgenden gloed van wijd geopende oogenparen en beneden in de bedding het slapende kind.

Wie sliep nu? de menschen daarboven of de engel beneden, wie was er dichter bij het licht der waarheid ?

Lezer, verschoon deze vraag! Herinner je dat een visie licht kan doen opgaan, dat gestalten der werkelijkheid verplaatst, verandert, omverwerpt ons steeds waggelend voelen en denken.

Indien eens die loopende menschen met wakende oogen zich vergisten en de waarheid lag bij het slapende kind? Waarheid is sereen en niets sereener kon men