is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is er; dat woord staat er, wat het doet: meer niet, en niets minder. Wanneer er soms van iemand wordt gesproken, zoo komt het er alleen op aan hoe zijn oogen en hoe zijn das er uitziet, bij een ander hoe lang zijn jas is, bij een ander ligt het aan zijn bril. Van een ander weerom moet men weten hoe hij op zijn stoel zit, of zijn rug is gebogen, of niet, of zijn beenen dik of mager zijn. Bij een jong boerinnetje zijn het de dikke roode handen, bij een marktvrouw is het de gevulde borst. En dat alles moet opkomen voor de oogen van den lezer op een vast rhythme van zuivere volzinnen, opkomen en verdwijnen in het groote gelijkmatige cadre van de totaal-stemming. Dat is de éénige muziek van de beweging der dingen, die voor de stralende oogen van onze bewondering afloopt als een zuiver en grandioos natuurverschijnsel.

Ook de dialoog en het direct door de personen gesproken woord is er in harmonie met het geheel : geen wijsgeerige of humoristische tweespraak of indirecte lange discoursen. De personen zeggen alléén dat wat het doet. Als zij dat niet zeggen is het beter, dat de schrijver zelf spreekt. Dit ook is door Vallette in acht gehouden. Toch vervalt geheel de storende ikheid van den auteur; alléén de objectieve werkelijkheid vertoont zich aan onze oogen. Geen beschouwing die direct uit den individueelen aard van hem voortvloeien.

Het is de geschiedenis van een sukkel, een triestige sukkel van af zijn kindsheid tot zijn dood, de jammerlijke sleep van kleine en groote teleurstellingen,