is toegevoegd aan je favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wereld genoeg heeft, dan zou ik uw werk voor mij neer zetten en het zou mij troosten, de aanraking te gevoelen van een geest, die met mij medegevoelt en denkt en leedgevoel verheft tot dat geheimzinnige, dat wij poëzie noemen".

Wij missen den naam van Zurbaran in het boek. Deze was toch ook niet van de minste.

Over de stierengevechten wordt er zeer aanschouwelijk verhaald. En welke reiziger door Spanje gaat ze niet zien?

Zij zijn het laatste overblijfsel der antieke spelen en de realiteit der vertooningen zijn van eene aan grijpende macht.

Zij zijn tallooze malen beschreven, zoo prachtig, b.v. door van Looy, doch interesseeren telkens, wanneer zij worden verteld door een uitmuntend artist, die ze zelfheeft gezien. Alléén verwondert het me, dat er niet duidelijker wordt gewezen op de mogelijkheid van den finalen en beslissenden stoot van den espada. Deze bestaat hierin: de stier, afgemat en toch geprikkeld tot het uiterste, krijgt ten slotte nog eens den rooden doek voorgehouden, waartegen hij stoot. De espada springt ter zij, maar doet dan onmiddellijk daarna zijn wapen in den nek van den stier dalen, vóórdat deze weer tot een nieuwen horenstoot gereed kan zijn. Door zijn stoot tegen den rooden lap is voor het oogenblik de beweegkracht van het beest geknakt. Dit is „le moment suprème". De wijze, waarop daarvan wordt geprofiteerd, duidt de meerdere of mindere behendigheid van den espada aan. Zoo