is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SANCTA MUSIKA.

oo heet een boekje dat geschreven is door den heer C. van Nievelt. Hier is een oud heertje aan het woord. Naast zijne woning speelt een jongetje op de piano. Het is maar oefenen, het zijn oude studietjes van Czerny, sonatinen van

Kühlau en een kleinigheid vau Clementi. Hij mag dit graag hooren en vult zijne ooren niet met watten. Het is toch muziek en hij luistert. Ja die onnoozele deuntjes zijn toch muziek, meent hij. De eenvoudigste melodie is reeds muziek, zoodra zij een zeker rhytme volgt. Zijne heele omgeving ziet hij in een ander weldadig licht. De boomen aan den overkant, zij spreken van weemoed en vreugde en de zwarte puntgevels zij schijnen te luisteren en te mijmeren, alles om hem heen schijnt zooals de Duitschers het noemen, „verklart". Daarom, zegt hij, is het onjuist en onmuzikaal gevoeld, muziek slechts te erkennen in polyphonie of minstens in een volle harmonisatie, haar daarentegen te miskennen in het gephantaseer eener herdersfluit